top of page

Create Your First Project

Start adding your projects to your portfolio. Click on "Manage Projects" to get started

Fontein der Vergetelheid

Soort project

Publieke Ruimte - Open Call

Datum

2026

Locatie

Arnhem

Betrokken Partijen

Stichting Scarabee - www.scarabee-art.nl

CONCEPT |
FONTEIN DER VERGETELHEID

In een oude fontein stroomt het water naar beneden in een bassin. Wie dichter komt ziet dat de bodem vol ligt met bijzonder mooie, kleine objecten. De objecten nodigen uit om er één uit te kiezen en mee te nemen. Ze vragen de bezoeker:

Kies voor mij, neem mij mee, houd me vast, draag me, koester me, voel me, geef me, en vergeet me niet.

De objecten staan symbool voor de verhalen en de mensen die ons herinneren aan WOII. Het voorwerp mag gekoesterd worden, thuis op de schouw, bij een foto, in je handtas of als sieraad gedragen worden. Door het voorwerp mee te nemen draagt de bezoeker de herinnering voort, voorbij de dag van de herdenking en voorbij zichzelf om het te koesteren voor en door de jonge generatie.

INSPIRATIE |
GRIEKSE MYTHOLOGIE

In de Griekse mythologie was Lethe de godin van de vergetelheid en een van de vijf rivieren in het dodenrijk, waaruit de doden drinken om hun aardse leven te vergeten. Door onder andere Plato en Dantes werden hier verschillende zienswijzen op nagelaten. Zo ook door John Milton. In zijn gedicht Paradise Lost schrijft hij:

“….Zij varen over deze Lethe-straat
Bei af en aan, hetgeen hun leed vermeert,
En wenschen, worstlen bij dien overtocht
Te raken die verleidlijke rivier,
Om met een kleinen drop in zoet vergeten,
Te ontkomen al hun pijn en smart,
ineens,…”

MOTIVATIE |
KOESTEREN VAN DE HERINNERINGEN

In de Griekse mythologie hebben de doden, zij die de oorlog hebben meegemaakt mogen drinken van de Lethe om al het aardse leed te vergeten. Maar de huidige generaties, waaronder wij zelf, die geen oorlog hebben meegemaakt lijken ons bijna aan John Milton’s versie van de vergetelheid te goed te doen, ondanks de aanwezige dreigingen en spanningen over de gehele wereld.

Wij zijn 34 jaar oud en zijn tot nu toe, evenals onze ouders, gezegend met een bijna zorgeloze jeugd op het gebied van vrijheid en vrede. We lijken onwetend door te dobberen op de stroom van vergetelheid. Wij willen er juist aan bijdragen dat we de herinnering aan de verhalen, de dierbaren , het lief en het leed uit WOII op een manier mogen koesteren.

bottom of page